اصلا نمی دونم چی شد ؟

اوایل که اومدیم انگلیس تو مدرسه ی سیمین یه پسر ایرانی بود که با مامانش آشنا شدم و به مرور به هم نزدیک شدیم . اون ها میومدن خونمون و گاهی ما می رفتیم خونشون . برای سال نو یه مراسمی گرفته بودن که از ما هم خواست تو جشن عید نوروزشون شرکت کنیم . ما هم قبول کردیم . خیلی خوش گذشت و خیلی ایرانی دیدیم و با هاشون آشنا شدیم . از جمله یه خانمی بود که خیلی هم شوخ بود و اهل خنده که از سه سالگی این جا بود و همین جا هم با یه آقای ایرانی ازدواج کرده بود .زیاد نمی دیدمش و گاهی حالش رو از دوستم می پرسیدم . وقتی مادر همسرم مرحوم شدند من یه مراسمی این جا برا یاد بودشون گرفتم که همین خانم بدون این که من بدونم با دوستم اومدن خونمون و خیلی خوش حالم کرد.

سال بعد دوستم وقتی از ایران برگشت تو حرف هام حال اون خانم رو پرسیدم که چه طوره . خبری ازش داری و... ؟ با یه حالتی گفت : مدتیه هر چی زنگ می زنم جوابم رو نمی ده . پیغام هم می زارم بهم زنگ نمی زنه . با این که تو اسباب کشی خونشون کلی زحمت کشیدم . 

من هم دیگه بی خیالش شدم . دوشت داشتم ازش به خاطر این که زحمت کشیده بود و اومده بود خونمون تشکر کنم که نشد .

مدت ها بود که این خانم از یادم رفته بود . یه روز وقتی با سیمین رفته بودم فروشگاه برای خرید ٬ به طور ناگهانی ترولی هامون به هم خورد . وقتی سرم رو بلند کردم دیدم همون خانمه هست . من هم یه لبخند زدم و با صدای بلند گفتم : ســـــــــــــــــــــــــلام ! با یه حالتی به چشم هام نگاه کرد و با لحن تندی گفت : ببخشید ٬من دیگه شما رو نمی شناسم  ...

من هم که متعجب شده بودم چند ثانیه ای سکوت کردم . سیمین گفت : مامان اون خانمه چی گفت ؟ گفتم اشتباه گرفته بودمش . فکر کردم دوستمه و تو دلم گفتم نمی شناسی که نشناس ....

نمی دونم آیا واقعا با خودش مشکل داره یا از ایرونی ها بریده و یا ...؟ من که دشمنی باهاش نداشتم و ندارم . نمی دونم علت چی بود ؟ ولی اگه باز هم ببینمش از کنارش رد می شم و مثل همیشه لبخند می زنم ... . من که از ایرونی ها نبریدم و نمی تونم مثل اون باشم ...

این هم یه آهنگ افغانی که از نظر من عالی بود . به نظر شما چی ؟

ولادت حضرت علی (ع ) و روز پدر رو به تمامی پدران دنیا و مسلمانان جهان

 تبریک می گم .

حسین جان روزت مبارک

این هم یه اس ام اس

 مي دوني فرق روز پدر با روز مادر چيه؟
روز مادر طلا فروشي ها شلوغه، روز پدر جوراب فروشي ها!
ولي شباهتشون اينه كه پول هردو از جيب بابا مي ره

خدایا ! تیر ماه (جولای ) چه ماه خوبیه برام چون کلی تولد تو این ماه داریم . اول این که یکشنبه شب تولد یکی یکدونمون سیمین عزیزه . ده ساله که زندگیمون رو زیباتر کرده . هر سال که بزرگ تر می شه با خودش کلی برکت میاره . هر سال به نوعی براش تولد می گرفتیم . تو ایران که بودیم چند سال تولدش رو تو ماکس برگر در پاسداران گرفتیم . چند سال رو هم تو خونه به اتفاق کلی فامیل . پارسال هم که این جا بودیم سیمین رو بردیم آلتون تاور . واقعا نه تنها به سیمین کلی به ما هم خوش گذشت . می مونه امسال . امسال رو به خودش واگذار کردیم که چی کار کنیم . خودش پینشنهاد داد که تو پارک باشه . یه پارک بزرگی نزدیک خونه ی قبلیمونه ( Stanborough Park ) که بچه ها می تونن کلی انرژیشون رو خالی کنن . ان شاا... که خوش می گذره .

دیگه تولد یک سالگی وب لاگمه . تو این یک سال تونستم کلی دوست خوب پیدا کنم و از مطالب زیباشون بهره مند شم .

سوم  این که تولد دوقلوهای خواهرامه . دوقلوهای یک خواهرم که این جا هستن یک سال از سیمین بزرگ ترن و دوقلوهای اون یکی خواهرم هفت سال از سیمین کوچیک ترن .

چهارم تولد پسر برادر همسرمه که تو آمریکا زندگی می کنه .

از همین جا به همشون تبریک می گم . ان شاا...  در کنار خانواده ی عزیزشون سال های سال زندگی همراه با سلامتی ٬ موفقیت و شادکامی رو پشت سر بگذرونند .

خلاصه کلی تولد . کلی کیک و کلی کادو و کلی ... .

سیمین عزیزم

سیمین با دختر خاله و پسرخاله های دو قلوش

قبل از هر چیز از دوستای مهربونم ممنونم بابت تبریک این روز عزیز . سیمین من هم با یه دسته گل خوشگل و یه گلدون زیبا روز مامانش رو تبریک گفت .

امروز فرصتی شد که چند کلمه ای بنویسم .  یه چایی مشتی برا خودم ریختم . همسر جان زحمت دنبال رفتن سیمین رو کشیدند و منم موندم خونه . چون مدرسه ی سیمین از این جا تقریبا ۹ مایل می شه . از اون جایی که من وسواس دارم که دیر نرسم یه نیم ساعت یا ۴۵ دقیقه ای زودتر راه می افتم .

اما از این دو هفته بگم که به قولی وقت سر خاروندن نداشتیم . یه اسباب کشی که تو این ۱۱ سال زندگی مشترک تجربه نکرده بودم . به ظاهر هیچ اسبابی نداشتیم ولی در عمل کلی اسباب منزل . حتی وقتی می خواستیم بیایم این جا ( از یه کشور به یه کشور دیگه رفتن ) زیاد خسته نشدیم .

تو ایران وقتی سیمین دو ماهه بود اسباب کشی داشتیم و این قدر بهمون فشار نیومد . تازه ایران یخچال فزیزر و لباسشویی و گاز و ظرفشویی هم باید جابه جا کنیم ولی اینجا این چند قلم تو همه ی خونه ها هست و نیازی به جابه جایی نداره . دیگه این که خونه ها رو تمییز شده تحویل می دن و نیازی به تمییز کردن اساسی ندارن . خلاصه الان بعد از گذشت تقریبا دو هفته ای هنوز دور خودم می چرخم . فرق اساسی دیگه که با خونه های قبلی داره اینه که گازش برقیه . خدارو شکر به دستم اومده و حتی راحت تر از گاز گازیست . قبلا شنیده بودم که این قبیل گازها غذا رو می سوزونه ولی هنوز که چیزی رو نسوزوندم .

یه حسن دیگه این که به مرکز خرید نزدیک هستیم و نیازی به بردن ماشین نیست . این جا هم پارک کردن ماشین سه معضل بزرگه . پباده ۵ دقیقه راهه .

اول سیمین زیاد خوشش نیومد و می گفت اون محل بهتره ولی الان تا میاد می ره اتاقش و هر روز اون جا رو مرتب می کنه . به من هم می گه مامان : این جارو بیشتر از اون خونه دوست دارم  . اتاقم خیلی از اون جا بزرگ تره . آخی راحت شدم . هفته ی دیگه هم تو مدرسه تئاتر داره و حسابی داره تمرین می کنه . دیروز با هم رفتیم و کلاه تئاترش رو خریدیم . نقشش cow girl هست و کلی خوش حاله .

از همسر مهربانم ممنونم بابت کمک های زیادی که بهم کردن . هم چنین از پدرم و خواهرم . و هم از سیمین عزیزم که این مدت خود کفا شده بود و خودش می رفت آشپزخونه و هر چی می خواست خودش بر می داشت و می خورد . اصلا غر نزد و کلی هم کمکمون کرد .

خوب دیگه پاشم برم که یه وقت غذام نسوزه .