وقتی از ما می پرسن که مادر نمونه چه کسی است ؟ همه ما فکر می کنیم که مادر ما بهترین مادر دنیاست . البته درسته . چون از وقتی که چشم باز کردیم مامانمون رو دیدیم و این که چه کارهایی برامون انجام داده و می ده . من خودم به شخصه هیچ وقت محبت های مامانم رو فراموش نخواهم کرد . همین طور محبت های بی دریغ پدرم رو چه در گذشته و چه در حال .

 ولی گاهی یه سوالاتی تو ذهنمون ایجاد می شه که کمی اذیت کننده هستن ... . چراهایی که کمی قابل تامله . بعضی توقعات بی دلیل که برخی والدین ممکنه از بچه هاشون داشته باشن . ممکنه که شما هم گاهی باهاشون برخورد داشته باشین . البته که این افراد زیاد نیستن ولی خوب به طور پراکنده تو همه جای دنیا دیده می شن . من به شخصه این جا زیاد دیدم ...

حالا مهر مادری یعنی چی ؟

مهر مادری اینه که راه زندگی رو به فرزند اون جوری که ما دوست داریم بهش بگیم ؟

اینه که وقتی بزرگ شد بگیم که ما چه کارهایی براش کردیم و باید برامون تلافی کنی ؟

اینه که فرزندمون تو چنته ی خودمون باشه و امکان هیچ پیشرفتی بهش ندیم ؟

ابنه که بهش بگیم تو رو بزرگ کردم که در آینده عصای دستمون شی ؟

اینه که به خاطر گرفتن پول از دولت پشت سر هم بچه دار شی و یه جوری بزرگش کنی و ۱۶ سالگی بگی که دیگه بزرگ شدی و برو مستقل زندگی کن ؟

اینه که بهش بگی به خاطر تو تو زندگیم سوختم و ساختم و یه احساس گناه بهش بدی ؟

اینه که هر کاری که براش می کنی منت بگذاری ؟

اینه که برا خالی کردن عقده های درونی اون رو به باد کتک بگیری و یا فحش بدی ؟

اینه که بچه ات رو بگذاری بیرون تا یکی بیاد و اون رو برداره و به یتیم خونه تحویل بده ؟

اینه که بدون خواست خودش ازدواج اجباری کنه و بد بخت شه ؟

و کلی سوالات دیگه .

نه این که راهنمایی نکنیم و راه درست و نادرست رو نشون ندیم . ولی آیا به ازای این که بزرگ شد برامون تلافی کنه این کارها رو کنیم یا با عشق و بدون توقع ؟!!!! اگه فرزندی بزرگ بشه وعلاوه بر احترام به پدر و مادرش بره دنبال زندگی خودش  ( چه مجرد چه متاهل . چه همون کشور چه یه کشور دیگه . چه همسرش هم زبون باشه چه نباشه ) فرزند خوبی نیست ؟

پس مهر اصیل و بدون چشمداشت چی می شه ؟؟؟؟

البته منظور تنها مادر نیست ٬ پدر هم مد نظر است .

بهای عشق مادر

 شبی پسر کوچکی یک برگ کاغذ به مادرش داد . مادر در حال آشپزی بود . دستهایش را با حوله تمیز کرد و نوشته ها را با صدای بلند خواند . پسر کوچولو با خط بچه گانه نوشته بود :

صورت حساب :

۱- تمیز کردن باغچه ۵۰۰ تومان 

۲-  مرتب کردن اتاق خواب ۵۰۰ تومان 

۳ - مراقبت کردن ار برادر کوچکم ۱۰۰۰ تومان

۴-  بیرون بردن سطل زباله ۵۰۰ تومان

۵- نمره ریاضی خوبی که گرفتم ۵۰۰ تومان

جمع بدهی شما به من ۳۰۰۰ تومان !

مادر به چشمان منتظر پسزش نگاهی کرد و چند لحظه خاطراتش را مرور کرد . سپس قلم را برداشت و پشت برگه صورت حساب پسرش این عبارت را نوشت :

۱- بابت سختی ۹ ماه بارداری که در وجودم رشد کردی ٬ هیچ

۲- بابت تمام شب هایی که بربالینت نشستم و برایت دعا کردم ٬ هیچ

۳-  بابت تمام زحماتی که در این چند سال کشیدم تا تو بزرگ شوی ٬ هیچ

۴- بابت غذا ٬ نظافت تو و اسباب باریهایت ٬ هیچ

و اگر تمام این ها رو جمع بزنی خواهی دید که هزیته ی عشق واقعی من به تو هیچ است .

وقتی پسر آن چه را که مادرش نوشته بود را خواند ٬ چشمانش پر از اشک شد و در حالی که به چمان مادرش نگاه می کرد ٬ قلم را برداشت و زیر صورت حساب نوشت : ( قبلا به طور کامل پرداخت شده است ) .

تا حالا چند دفعه اتفاقی شما رو تهدید کرده ؟ چه تو رانندگی ٬ چه تو خیابان ٬چه تو محل کار و خلاصه همه جا .

چند روز پیش با جمعی از دوستام موضوعی مورد بحث به میون اومد و هر کی از اتفاقاتی که باهاش مواجه شده تعریف می کرد . واقعا چه دنیاییه . من هم داشتم به اتفاقاتی که تهدیدم کرد فکر می کردم . دیدم وای که چه قدر زیاده . داشتیم تعریف می کردین که ناخود آگاه بحث کشیده شد به سوتی هایی هم که دادیم ....  حالاسوتی ها بماند .

گلچینی از آن ها :

۱- این رو یادم نمیاد ۳ ساله بودم که قرص بخور خوردم به خاطر این که رنگش قرمز بود و خوش گل . بعد من رو بیمارستان بردن ولی قرص رو پیدا نکردن و گفتن اگه حالش بد شد سریع بیارینش . وقتی برگشتیم خونه دیدن که قرص رو انداختم کنار مبل به خاطر این که تلخ بود .

۲- ۵ سالم بود از طبقه ی اول با کله افتادم پایین که تولد حضرت علی بود و هنوز صدای مامانم خدابیامرز تو یادمه که داد زد و حضرت علی رو صدا زد . خواهرم پایین دساش رو قلاب کرده بود که منو بگیره متاسفانه دو متر اون طرف تر افتادم زمین .

 ۳- پشت پام به اگزوز داغ موتور چسبید و حسابی سوخت .

 ۴- انگشت پام با اجازه لای پره های دوچرخه گیر کرد و کلی خون اومد . چون حرف گوش نکردم .

۵- تو شهر مشهد مقدس گم شدم به خاطر شیطنتی که کردم . وقتی پلیس اسم والدینم رو ازم خواست گفتم نمی دونم .

۶- دستم رو با چاقو بریدم از نوع حسابی . 

۷- در  سن بالاتر  وقتی دانشگاه می رفتم دستم رو با کاتر بریدم و حسابی خونریزی کرد .

۸- با خواهرم از روی کنجکاوی پریز برق رو با دست خیس گرفتیم و برق ما رو گرفت .ولی سریع تونستیم پریز رو ول کنیم .

۹- بعد از ازدواج ٬ وقتی با همسری از کوه بر می گشتیم و کمیته ما رو گرفت که شما با هم دوست هستید و کلی معطل شدیم تا ثابت کنیم .

۱۰-  وقتی از روی صندلی سیمین افتادم و روی پام پاره شد و خون اومد و هنوز هم آثارش هست .

۱۱- وقتی سیمین تازه دوچرخه سواری یاد گرفته بود . من و همسری تو ماشین بودیم و یک دفعه تعادلش به هم خورد و تو سرازیری داد می زد و جلوتر حسین ترمز کرده نکرده از ماشین پریدم بیرون و سرم خورد به درب ماشین و خلاصه بگی نگی خون اومد .

۱۲- موقع جراحی دندون عقل بماند که چه عذابی کشیدم . شب اول بعد از جراحی خونریزی کرد و یک شبانه روز ادامه داشت تا این که دوباره جراحی کردم . خونریزی به خاطر تکه ای از دندون بود که تو لثه جا مونده بود .

۱۳- پارسال داشتم درب تن ماهی رو باز می کردم که یک دفعه تن برگشت و درش دستم رو برید و رفتیم بیمارستان برام چسب زدن . ( خوب شد دست راستم بود وگرنه نمی تونستم هیچ کاری کنم ) . هغته بعد رفتم کزاز زدم . 

۱۴- همین امروز داشتم از اتاق میومدم بیرون که دست چپم محکم خورد به دیوار و داره رنگ بادمجان می شه .

تازه کلیش از یادم رفته ...

 خدایا ما رو از خطرهای زندگی مصون بدار ... .

درسته که این خاطرات فقط زمانی تداعی می شه که بخواهیم تعریف کنیم و گاهی گفتنش موجب خنده ٬ ولی تنها اتفاقی که هیچ وقت از یادم نمی ره و همیشه تو ذهنم مونده ٬ تصادفی که پدر و مادر و خواهرهام داشتن که منجر به مرگ مادر عزیزم شد .

نمی دونم چرا این موضوع رو این جا نوشتم ... !!!

این چند سال اخیر زیبا کردن ظاهر هم شده دردسر . خیلی ها به خاطر زیبایی از پلک پشت چشم گرفته تا بینی و چین و چروک صورت و ... مورد عمل جراحی قرار می گیرن . خیلی ها هم مجبورن که جراحی کنن .

یکی از دوستای صمیمی من که از سال اول دانشگاه با هم دوست شدیم حدود ۱۷ سال . به خاطر فشار فک دندون هاش کج شده بود و روز به روز به دندون هاش فشار میاورد که دو سالی دندوناش رو سیم گرفته بود . واقعا چهره ی زیبا و نازی داره . پارسال دکتر وقت داده بود برای جراحی فک که پلاتین بگذاره تا کمی فک پایین جلوتر بیاد . بعد از عمل اولش کل دندان هاشو با سیم بسته بودن تا فک تکون نخوره و پلاتین جا بیفته به مدت ۶ هفته . چون فرزند ۳ ساله داره همزمان با عملش دخترش تب شدیدی می کنه و مجبور می شه که از دخترش پرستاری کنه . بعد از مدتی فکش درد می کنه و وقتی عکس می گیرن متوجه می شن که فک از جاش تکون خورده و باید یه عمل جراحی دیگه همراه با بیهوش کامل داشته باشه . خدا رو شکر عمل می کنن و موفقیت آمیز بود . پارسال که ما رفتیم بلژیک دیدنشون مامانش هم از ایران اومده بود پیشش و حالش رو به راه بود . دندون هاش رو با سیم بسته بودن . غذاهای سفت هم نمی تونست بخوره . ولی حال ظاهریش خوب بود .

۳ هفته پیش بهم زنگ زد که باز هم یه عمل دیگه تو سپتامبر دارم . خیلی ناراحت شدم . گفتم چرا باز یه عمل دیگه؟ گفت درد داشتم وقتی رفتم دکتر و عکس گرفت کلا سمت راست فکم استخونش از بین رفته و باید پیوند استخون بزنم . از پام یه تیکه استخون در میارن و به فکم پیوند می زنن . خیلی ناراحت شدم و ترسیدم .  (بعضی وقت ها دقت کردید که دلداری دادن چه قدر سخته ). خلاصه شروع کردم به دلداری . ناراحت نباش . خدا همیشه باهاته . توکل به خدا کن .یه شوخی هم کردم که تا سه نشه بازی نشه   . ۲۵ سپتامبر عملش بود ولی هر چی زنگ می زدم کسی گوشی رو بر نمی داشت . خیلی براش سخته . تو غربت به دور از خانواده و یه بچه کوچیک . دلم خیلی شور می زد . تا این که امروز موفق شدم با همسرش صحبت کنم . می گفت : عمل موفقیت آمیز بوده و یک شنبه مرخص شده و حال عمومیش هم خوبه . نمی تونه صحبت کنه چون دهنش بستس . خیالم راحت شد . حالا بعدا باهاش مفصل صحبت می کنم . خدایا ! شکرت .

 این هم یه اس ام اس

سنگي كه طاقت ضربه هاي تيشه رو ندارد ، تنديسي زيبا نمي شود . فقط يكبار فرصت داري تا از وجودت تنديس بسازي ، پس از زخمهای تيشه خسته نشو .

یادمه خیلی سال ها پیش وقتی کلاس پنجم یا اول راهنمایی بودم به همراه دو تا از دیگر خواهرهام که تفاوت سنی کمی با هم داریم ٬ سرما خوردیم اون هم خیلی شدید . سه تایی تو خونه موندیم و مامان خدابیامرزم هم از سه نفر مراقبت می کرد با سه ساز مختلف . تمام بدنمون درد میکرد و اون قدر تب و لرز داشتیم که با هیچ چی گرم نمی شدیم . وقتی مامانم از مدرسه برگشت ما سه تا رو برد دکتر و همون جا برامون پنی سیلین تجویز کرد . خلاصه اولین آمپولی که زدم و یادم مونده همون موقع بود . شاید قبل هم زده بودم ولی به یاد نمیارم . وقتی تست کرد خیلی درد گرفت . ولی بعد از زدن آمپول به طور معجزه آسایی حالم بهتر شد . طوری که لحظه به لخظه خوب شدنم رو حس می کردم . امروز هم که دارم می نویسم سرما خوردم و حیف که این جا خبری از آمپول نیست و دارم فقط قرص می خورم . ناخود آگاه به یاد مخترع پنی سیلین افتادم ( تنها موندن تو خونه آدم رو به یاد چه چیزها میندازه ) و این که چه خدمت بزرگی برا مردم کرده . 

نمیدونم برا شما هم جالبه یا نه ؟ من دوست دارم در مورد گذشتگان معروف و این که چه کارهای مثبتی انجام دادند بدونم . درسته که قبلا بارها و بارها تو کتاب های درسیمون خوندیم ولی برا مرور مجدد بد نیست . حالا اگه دوست داشتین می خونین . اگر هم نه خوب نمی خونین !!!

الكساندر فلمينگ

باید خدا رو شکر کنیم که این نعمت برامون شناخته شده . روحش شاد