امواج زندگی

تا بعد

wavesoflife — Fri, 25 Sep 2009 22:20:34 GMT

دوست دارم بنویسم ولی فعلا حس و حال و وقتش رو ندارم . تا چی پیش بیاد .

سلامت و موفق و شاد باشید

سال تحصیلی و یه فرصت کوچولو برا آپ

wavesoflife — Mon, 07 Sep 2009 20:49:34 GMT

سال تحصیلی جدید شروع شد و تعطیلات تابستونی هم به پایان رسید . با این که این مدت سرمون حسابی شلوغ بود ولی خدا رو شکر سیمین تونست از تعطیلاتش به نحو عالی استفاده کنه .

مدرسش رو خیلی دوست داره و تونسته دوست پیدا کنه . امروز اومد خونه و گفت که یه دختر ایرانی سال نهم تو مدسشونه که می خواد باهاش دوست بشه .

روز اول مدرسه وقتی رفتم دنبالش حال و هوای مدرسه من رو یاد زمان تحصیلی خودم انداخت . سرویس هاس مدرسه پشت سر هم ایستاده بودن و دخترها هر کدوم سرویس خودشون رو سوار می شدن . یه صف دیگه برا خرید غذا ی بعد از مدرسه .

پارسال از طرف مدرسه کلاس های ششم رو بردن برا یه فعالیت گروهی به یه شهر دیگه که ۵ روز طول کشید . بماند که چه قدر دلتنگ دخترم بودم . امسال هم تعطیلات تابستون مونده بودیم که کجا بریم . وقتی با سیمین مشورت کردیم پیشنهاد همون فعالیت ها ( PGL ) ( Parents Get Lost ) رو داد . ما هم قبول کردیم و به سمت جنوب رفتیم . برنامه روزانه رو بهمون دادن . بله روزی ۴ فعالیت که تو عمرم انجام نداده بودم مثل صخره نوردی ٬ قایق سواری ٬ موتور سواری ٬ تیراندازی ٬ ساخت قایق با بشکه ٬ ساخت یه چادر تو جنگل ٬ ... . درسته که اولش تمام ماهیچه های دست و پامون گرفت ولی واقعا تجربه بزرگی بود . خیلی خوش گذشت و دلمون نمی خواست که برگردیم .

تا بعد ...

قدم اول

wavesoflife — Tue, 11 Aug 2009 21:32:34 GMT

استادمون می گفت همیشه اولین قدم سخت ترین قدمه . اگه قدم اول رو برداشتید دیگه خود به خود پیش می رید . حالا حکایت من شده . بعد از مدت طولانی از آپ کردن وب لاگ برام خیلی سخت بود که وبم رو آپ کنم ولی امروز قدم اول رو برداشتم به امید قدم های محکم بعدی .

مدتی می شه که از دنیای زیبای وب لاگ ها به دورم . درسته هر از گاهی میومدم و به دوستای خوبم سر می زدم ولی وقت نظر گذاشتن رو نداشتم . به دلایل مختلف که مهم ترینش اسباب کشی بود . بالاخره این مرحله رو پشت سر گذاشتیم و تا حد زیادی جا به جا شدیم . نقل مکان از آپارتمان به خونه که اولین تجریمون بوده . اوایلش سخت بود یکی به خاطر پله که زیاد باهاش سر و کار داریم دیگه به خاطر داشتن حیاط که کلی باید رو گل ها و درخت ها و تمیزی حیاط کار کنیم که به مرور همه این ها حل شد .

حالا می فهمم که داشتن یه حیاط کوچولو چه نعمتیه . کلی گل های آویزی زیبا گرفتیم و همسری هم خیلی با سلیقه رو حیاط ها کار کرده و سر و سامون داده . گویا مستاجر قبلی وقت رسیدگی به حیاط ها رو نداشته و همینجوری ول کرده بود .

دیگه این که سیمین هم همون مدرسه ای که می خواستیم بره بعد از مدت ها پی گیریهای همسری درست شد . از خونمون تا مدرسه ی سیمین کمتر از ۵ دقیقه پیاده رویه . امروز هم رفتیم و تمام لباس های فرم مدرسش رو گرفتیم که خیلی هم شیک و خوشگلن و البته خیلی هم گرون چون کلی لباس های مختلف دارن برا ژیمناستیک و هاکی و شنا و .... . نا گفته نمونه که چند تا از دوستاش هم تو مدرسشونه و خیلی خوش حاله .

من هم طبق معمول به کار و بار خودم مشغولم و روزها رو می گذرونم . احتمالا از اول سال تحصیلی من هم مشغول به کار بشم . تا ببینیم قسمت چی می شه .

تا بعد

سرانجام

wavesoflife — Tue, 07 Jul 2009 17:12:39 GMT

مدتیه که حال و حوصله برا نوشتن ندارم . کلی سرم شلوغه و ... . ولی ....

امروز ۱۶ تیر ماه تولد گلدونه منه . دختر عزیزم ۱۱ ساله شد و کلی خانم تر و بزرگ تر . یکشنبه چند تا از دوست هاش رو دعوت کردیم خونمون و حسابی خوش حال بودن .

مدتی همسرم در تلاش بود برا انتخاب مدرسه سیمین که متاسفانه این جا پارتی بازی نقشی نداره و حرف همونیه که آموزش و پرورش می زنه . این مدرسه فقط دخترانه هست و از جاهای دیگه هم دانش آموز می گیره و با کلی تلاش نتونستیم سیمین رو این مدرسه اسم نویسی کنیم ولی همسر من هم دست از تلاش برنداشت و پی گیری کرد و امروز همزمان با سال روز تولد سیمین ٬ همسر زنگ زد که بالاخره سیمین پذیرش رو گرفت و از سپتامبر اون مدرسه می ره . وقتی به خودش گفتم خیلی خوش حال شد چون یکی از دوستای خوبش هم همون مدرسه می ره . خدایا شکرت

خدارو شکر منزل جدیدمون که می خوایم اسباب کشی کنیم فقط ۵ دقیقه با مدرسه فاصله داره و دیگه نیازی به ماشین بردن نیست و قدم زنان می تونیم بریم و از هوای بارونی لذت ببریم .

تا بعد

در وصف ...

wavesoflife — Mon, 22 Jun 2009 13:58:34 GMT

صفايي ندارد، ارسطو شدن، خوشا پركشيدن، پرستو شدن ...

«اي خداي بزرگ، ترا شكر مي‌كنم كه مرا بنده حق كردي، وسوسه مصلحت را از دلم پاك نمودي و در گرداب ناملايمات و مشكلات به راه راست هدايتم كردي و در اين امتحان سخت، مرا سربلند و روسفيد كردي و از سنگلاخ سردرگم محاسبات مصلحت‌طلبي، نجاتم دادي و دلم را به نور عشق و ايمان روشن كردي و حيات و مماتم را با حق عجين نمودي؛‌ زيرا ارزش من در اين بود كه در چنين شرايط سختي از حق دفاع كنم و همه وجود خود را در اين راه فدا نمايم، چون اگر مي‌خواستم برمبناي تجارت و مصلحت عمل كنم، با ديگران تفاوتي نداشتم.»

شهيد دكتر مصطفي چمران

گزارش

wavesoflife — Fri, 29 May 2009 22:31:19 GMT

حسابی سرم شلوغه . کامپیوترم تو کمپانیه و ویندوزش درب و داغون شده . با کامپوتر زاپاس همسری هم کار کردن خیلی سخته چون حسابی حرفه ای و دنگ و فنگ داره .

این هفته هم مدرسه ها تعطیل بود و سیمین حسابی استراحت کرد و خوب گشت . من هم برا یه کار اداری باید به لندن می رفتم و برا اولین بار خودم تنها با مترو رفتم . خدا رو شکر کارم راه افتاد ولی کلی ازم پول گرفتن .

همون روز هم دوستم یه عمل کوچیکی داشت که پسرش تا شب مهمون ما بود و با سیمین حسابی بازی کردن .

هوا چند روزیه که عالی شده . هفته ی پیش هم هوا عالی بود و یه سری به دریا زدیم .

فعلا

خلاص

wavesoflife — Fri, 15 May 2009 13:14:34 GMT

خدا رو شکر که این هفته ی پر از استرس تموم شد و سیمین آخرین امتحانش رو داد و به قولی راحت شد . دو سه ماه اخیر خیلی درس خوند و تونست کلی به معلوماتش اضافه کنه . نه تنها خودش بلکه من و باباش هم دیگه پروفسور شدیم .

امروز هم وقتی از مدرسه بیاد خونه کلی براش سورپرایز داریم تا خستگی این یه هفته از تنش در بیاد .

هفته قبل از امتحانات سیمین وقتی رفتم دنبالش خیلی ناراحت بود و حتی کمی هم گریه کرده بود . روز سه شنبه ها کار دستی درست می کنن و داشتن یه خونه ی قدیمی با چوب می ساختن که خیلی هم قشنگ شده . تو ماشین وقتی موضوع رو پرسیدم گویا یکی از همکلاسی هاش که پسر بود می خواست چوب های سهم سیمین رو برداره . مال خودش رو شکونده بود و زورش به سیمین رسیده بود . سیمین هم مانع دادن چوب به پسر می شه و اون هم می زنه نصف چوب های سیمین رو می شکونه . وقتی به خانمش می گه که کار از کار گذشته بود و چوب های سیمین دیگه به درد نمی خورد . خیلی دلش سوخت چون کارهای هنری رو خیلی با دقت درست می کنه . فرداش که رفتم دنبال سیمین ٬ بدو بدو اومد و گفت خانممون باهات کارداره . وقتی رفتم دیدم ای بابا کاپشن سیمین پشتش پاره شده و دست خانمشون بود با دو تا نامه . گفتم باز چی شده ؟ خانمشون گفت دوست صمیمیش اومد سیمین رو صدا کنه دستش به کاپشن سیمین بود وقتی سیمین برگشت توسط دست دوستش نا خواسته پاره شد . در مورد دیروز هم نامه ای بهم نشون داد و گفت پسره کار بدی کرده و یه نامه ی معذرت خواهی به سیمین نوشته . بالاخره موضوع حل شد و معلمشون چوب اضافی به سیمین داد و به خیر گذشت .

این جا اگه شاگردی مثلا بچمون رو اذیت کنه نباید مستقیم با بچه صحبت کنیم . بلکه باید به معلم بگیم که اون ها خودشون موضوع رو حل کنن .

یه هفته هم درباره ی جغد می خواست صحبت کنن که تو درس علومشون بود . گفتن که فردا تو مدرسه مهمون داریم و می خواهیم عکس بگیریم . کلی جغدهای خوشگل مهمونی رفته بودن مدرسشون . اون قدر زیبا زندگی جغدها رو توصیف کرده بودن که کاملا تو ذهن بچه ها جا گرفته بود و ازشون عکس یادگاری هم گرفتن و روز خوبی رو داشتن . حالا هر روز که عکسش رو می بینه کلی قربون صدقه ی جغده می شه .

من هم خدارو شکر درسهای این ترمم رو پاس کردم و واقعا راحت شدم . حالا باید خودم رو برا یه ترم بالاتر که خیلی سخت تره آماده کنم . تا چی پیش بیاد .

وب لاگ های بعضی از دوستان خیلی هیجانی شده و داستان هایی می نویسن که خوندنشون برام جالبه . دست همتون درد نکنه .

خرابکاری

wavesoflife — Wed, 06 May 2009 22:01:34 GMT

جونم براتون بگه که امروز یه دست گل به آب دادم که خیلی دلم سوخت . چون زحمت زیاد کشیده بودم بابتش .

اکثر روزها چه کلاس داشته باشم چه نه سعی می کنم غذای شب رو آماده کنم که وقتی سیمین رو میارم خونه وقتم تو آشپزخونه نگذره و بتونم به سیمین برسم . امروز هم از اون روزهایی بود که از صبح خونه بودم . حالم خیلی خوب بود و با خودم گفتم تو آماده کردن غذام هنر به خرج بدم و خوش مزه ترش کنم . غذایی که انتخاب کردم مرغ پلو بود که مدتی نخورده بودیم .

خلاصه خورشت رو کلی با دقت و به قول معروف با عشق درست کردم . خیلی خوب شد . برنج هم آبکش کردم ولی دم نزاشتم تا عصر تازه و داغ بخوریم .

دنبال سیمین رفتم و اومدیم خونه . از اون جایی که سیمین کلاس داشت منتظر باباش بود که بیاد و به کلاس ببرش .

اکثرا شام رو ساعت ۷ می خوریم ولی گاهی سیمین زودتر گرسنه می شه و شام رو زودتر می خوره . امروز هم از اون روزا بود . تقریبا ۴۵ دقیقه وقت داشت . تو این مدت زیر برنج رو کمی زیاد کردم که بخارکنه و بعد کمش کنم . همون موقع سیمین باالای در اتاقش یه عنکبوت بزرگ دید و دوتایی هول شدیم که چه جوری بگیریمش . هم می ترسیدیم هم می گفتیم که بی خیالش شیم می ره یه جا و دیگه نمی تونیم بگیریمش . سیمین خوش بو کننده ی اتاق و یه دستمال آورد . می گفت خانممون گفته عنکبوت از بوی اینا بدش میاد و گیج می شه . خلاصه نصف بیشتر خوش بو کننده رو زدیم . مگه گیج می شد ... بالاخره اومد پایین و با جیغ انداختیم بیرون .

حالا غافل از برنج رو گاز . وقتی یادم افتاد دیدم وای ................. . دیگه خودتون می دونید که چی شد ؟؟؟؟ درش رو باز کردم ......... بوی دود و سوختگی زد بیرون . تنها کاری که کردم برنج رو تو دیس خالی کردم و زعفرون رو روش ریختم . از اون جایی که خوش بو کننده رو رو عنکبوت خالی کرده بودیم ٬ بوی سوخته تو خونه نپیچید . بچم قاشق اول رو خورد کمی تو فکر رفت ولی زعفرون بوی سوختگیش رو تا حدی گرفته بود . این هم از زحمت های بر باد رفته ی من . همسری هم اومد و برنج دودی رو با هم نوش جون کردیم ولی خداییش چیزی نگفتن . ( خدا عمرش بده ) .

امتحانات سیمین دوشنبه هفته دیگه شروع می شه و هر روز سخت در تلاشه و داره بکوب می خونه . من و باباش هم پا به پاش . من علوم و باباش ریاضی ... . ان شالله همه ی بچه هامون سلامت و موفق باشن و خدا پشت و پناهشون باشه .

روز معلم

wavesoflife — Fri, 01 May 2009 10:00:34 GMT

دیشب تا صبح خواب مامانم رو می دیدم . مثل همیشه مشغول کار . وقتی از مدرسه میومد خونه هنوز مانتو از تن در نیاورده می رفت آشپزخونه و شروع می کرد به غذا درست کردن . تو مدرسه کلی با بچه ها سر وکله می زد و تو خونه هم باید ناز دخترهاش رو می کشید که هر کی یه ساز می زد .

کارش رو خیلی دوست داشت و ۳۳ سال زحمت کشید و بالاخره بازنشسته شد و ازش می خواستن تو مدرسه ی غیرانتفاعی شروع به تدریس کنه که عمرشون مجال نداد .

متاسفانه تقویم ایرانی ندارم و مجبورم از اینترنت روزهای ایرانی رو چک کنم . صبح سریع اومدم تقویم رو چک کردم . دیدم بله امروز روز معلمه .

چه روزهایی داشتیم . وقتی روز معلم می شد مامانم کلی هدیه های زیبا از شاگردهای مهربونش می گرفت و گاهی تماس می گرفتن که اینقدر هدیه ها زیادن که نمی تونند خودش بیارن . با ماشین می رفتیم دنبال مامانم و برمی گشتیم خونه . همه دور هدیه ها جمع می شدیم هر کی هر چی خوشش میومد بر میداشت و کلی هم ذوق می کردیم . یک سال از همین سال ها یکی از شاگردهاشون یک آیینه ی جیبی خیلی زیبا آورده بود که به قول ما از نوع صنایع دستی . من اون رو انتخاب کردم . الان حدود ۲۲ سال می گذره ٬ همچنان تو کیفم هست و محاله که به کسی بدم . حتی گاهی سیمین بیرون از خونه نیاز به آیینه پیدا می کنه تو دست خودم براش نگه می دارم و سریع می گذارم تو کیفم . وقتی سیمین کمی بزرگ تر شد ماجرای آیینه رو بهش گفتم و قبول کرد که این قدر سفت و محکم ازش مواظبت کنم .

مادر عزیزم روحت شاد . روزت مبارک

درسته که همه روزها روز معلمه ولی یک روز خاص رو برا تبریک و قدردانی از زحمات معلم ها در نظر گرفتن .

از همین جا می خواستم این روز عزیز رو به تمام معلم های عزیز کشورمون تبریک بگم . از اون جایی که اطلاع دارم مامان نازگل جون یکی از دوستان عزیز وب لاگی ٬معلم هستن ٬ این روز عزیز رو بهشون تبریک می گم . همچنین به دیگر دوستان عزیزم .

امروز متوجه شدم که مهسا جون مامان ملودی عزیز هم معلم نمونه بودن . همین جا این روز رو به مهسا جون هم تبریک می گم .

روزتان مبارک

نکات مهم

wavesoflife — Tue, 28 Apr 2009 16:14:34 GMT

چندی پیش داشتم مقاله هایی رو که برا مجله ی شادکامی نوشته بودم مرور می کردم . دومین مقاله ام در مورد بازدید از یک مرکز معلولین در پاسداران بود (مهر ماه سال ۱۳۸۳ ).

چشمم به پاراگراف آخر مقاله افتاد . برام جالب بود . بد نیست که این جا هم یادی از آن کنم .

......

وقتی از راهروهای این مرکز عبور می کردم و به دیوارهای اطراف آن نگاه می کردم ٬ نوشته های جالبی نظرم رو جلب کرد :

نکاتی چند در مورد فرزندتان :

۱ - مهارت هر چه قدر ساده باشد آن قدر تکرار شود تا از طرف فرزند مورد یادگیری قرار گیرد .

۲ - در طی یادگیری هر موضوع ٬ آموزش کلامی کافی نیست . باید فرزند عملا با موضوع آشنا شده و تجربه نماید .

۳ - در صورت عدم توفیق در یادگیری ٬ از تحقیر و سرزنش فرزندتان پرهیز نمایید .

۴ - در انجام کار و به نتیجه رسیدن فرزند ٬ شتاب به خرج ندهید .

۵ - تکرار و تمرین لازمه ی یادگیری هر مفهوم یا مهارت است . در استمرار آن کوشا باشید .

۶ - ایجاد عادات خوب و رفع عادات بد باید از عینیت برخوردار بوده و توسط دیگران رعایت شود .

۷ - هیچ گاه فرزندتان را به خاطر یاد نگرفتن مسئله ای سرزنش نکنید .